Kościół św. Barbary przy ulicy Długie Ogrody. Widoczne skrzyżowanie z ulicą św. Barbary. Obieg 1924 rok.

Gdańsk, kościół św. Trójcy Danzig St. Trinitas – Kirche Na zdjęciu widoczny jest kościół św. Trójcy wraz z kaplicą św. Anny, w scenerii zimowej. Kościół św. Trójcy został wybudowany w średniowieczu przez franciszkanów przybyłych do Gdańska na początku XV w. Pierwszy ich kościół powstał w latach 1422 – 31 i nosił wezwanie Wieczerzy Pańskiej. W czasie rozbudowy kościoła i klasztoru (na przełomie XV i XVI w., dobudowano trójnawową halę do pierwotnego kościoła, przeznaczając go na prezbiterium. Wtedy też do nawy południowej kościoła dobudowano kaplicę św. Anny, w której odbywały się nabożeństwa w języku polskim (po przejęciu świątyni przez luteran, uczestniczyli w nich Polacy tego wyznania). Jednym z zasłużonych kaznodziejów luterańskich posługujących w kaplicy był Krzysztof Celestyn Mrongowiusz.

Piece- wieś kociewska w powiecie starogardzkim, w gminie Kaliska. Na pocztówce, w górnym rogu, widzimy panoramę wsi z dużym stawem. Obok budynek gospody L. Lubatza. W części dolnej, neobarokowy kościół w trakcie budowy. Zaprojektował go architekt Franz Kunst. Poświęcony został 3 sierpnia 1913 roku. Świątynia pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa jest siedzibą parafii. Na ostatnim zdjęciu widzimy dom towarowy Johanna Szczygelskiego.

Dom galeryjny (kazalnicowy) jako jedyny z tego typów domów przerwał II wojnę światową. Pochodzi z 1695 r. Na parterze miał stajnię, na piętrze 5 małych mieszkań, dostępnych od zewnątrz (z kazalnicy - galerii). Widok od strony ul. Św. Trójcy.

Kokoszkowy, wieś kociewska w powiecie starogardzkim, w gminie Starogard. Na pocztówce widzimy jedyny zachowany w Polsce kościół pojoanicki. Kościół p.w. św. Barbary powstał ok. 700 lat temu. Ta kamienno- ceglana świątynia stanęła na miejscu wcześniejszego drewnianego kościoła. Wewnątrz znajdziemy liczne cenne zabytki m.in. XIV-wieczną kropielnicę, najstarsze na Kociewiu organy mechaniczne (1859), czy przepiękny barokowy ołtarz główny z XVII wieku.

Widoczna dzisiaj bryła budynku pochodzi z XVI wieku. Wcześniejszy kościół zbudowany w konstrukcji szkieletowej palił się w 1499 r. Kolejnego poważnego uszkodzenia świątynia doznała, podobnie jak kościół św. Jakuba, podczas wybuchu prochu z pobliskich fortyfikacji w 1815 r. Kolejne straty spowodowała II wojna światowa. W głębi kościół św. Jakuba. Duży budynek po prawej stronie to plebania. Po lewej dzisiaj stoi wieżowiec Proremu.