Gdańsk, Dolne Miasto, narożnik ul. Łąkowej i Kieturakisa (niegdyś Śluza). W 1853 r. w dawnym Dworze Uphagenów otwarto szpital katolicki NMP, w którym do 1945 r. posługiwały boromeuszki. Na potrzeby zakonnic oraz chorych dobudowano do szpitala kaplicę, którą z czasem zaczęto rozbudowywać. W ten sposób powstał kościół Niepokalanego Poczęcia NMP, dostępny także dla katolików niebędących pacjentami. Szpital też był rozbudowywany: powstało skrzydło budynku wzdłuż ob. ul. Kieturakisa.

Szpital psychiatryczny w Kocborowie (dzisiaj dzielnica Starogardu), wybudowany w latach 1894-1898.

Szpital Miejski w Gdańsku, obecnie Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych, widok od ulicy Rogaczewskiego. Obieg 1906 rok. Szpital przy Rogaczewskiego (Sandgrube) był specjalistycznym oddziałem chirurgicznym lazaretu przy Dyrekcyjnej, który powstawał w latach 1885-86 a oddany do użytku, pod koniec 1887 r. W roku 1911 oddział został przeniesiony do nowego szpitala na Dębinkach, natomiast w tym obiekcie znalazły swe miejsce przychodnie i kliniki lekarskie, a także miejski zespół pomocy społecznej. Od 1949 r. mieści się tutaj Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych.

Baraki szpitala wojskowego w Starogardzie. Tzw. Lazareth Bahnhof wybudowano w trójkącie wyznaczonym przez linię kolejową, ul. Gdańską i ul. Skarszewską.

Widziany z lotu ptaka Szpital NMP zbudowany u zbiegu ulic: Śluza (ob. ten odcinek nosi nazwę Kieturakisa) i Łąkowej wraz z przylegającym do niego kościołem Niepokalanego Poczęcia NMP oraz ogrodem dla pacjentów. W szpitalu do 1945 r. posługiwały boromeuszki.

Kościoły pw. św. Elżbiety i św. Józefa widziane z wałów okalających Stare Miasto.