Wnętrze największej gdańskiej świątyni, vczyli kościoła Wniebowzięcia NMP, której początki sięgają czasów krzyżackich i jednocześnie lokacji Głównego Miasta Gdańska. Pełnił on rolę fary tej części miasta. Był on sukcesywnie rozbudowywany, aż osiągnął ostateczny kształt w początkach XVI w. W 2 poł XVI w. został przejęty przez luteran. Przez kilkaset lat pełnił rolę najważniejszej świątyni luterańskiej w Gdańsku. Bogate wyposażenie uległo w dużej mierze zniszczeniu lub rozproszeniu w czasie II wojny światowej. Dotyczy to również ambony, która widoczna jest na zdjęciu. Jej miejsce po II wojnie zajęła ambona z kościoła św. Jana.

Spojrzenie w głąb ulicy Złotników w kierunku ulicy Szerokiej. Pierwsza z lewej kamienica Wilhelma Bernthala nr 17/18. W 1377 r. była to ulica Ślusarska. Mieszkał tu Henryk Ungeradin, wg którego wizji rozbudowano kościół NMP. Początkowo mieszkali tu kowale i ślusarze, z czasem złotnicy.

Karta z publikacji "Gdańsk w starych rycinach" zawierającej 23 ryciny Johanna Carla Schultza.

Zdjęcie przedstawia przedsionek kawiarni znajdującej się budynku przy ul. Długiej 57 - 58. Budynek ten powstał pod koniec lat 30 - tych XX w. w miejscu wyburzonych kamienic. Otwarto go uroczyście 3 XI 1939 r. Na parterze znajdowało się kino "Tobis - Palast", na piętrze kawiarnia. Właścicielem był Willi Kuschel.

Na pocztówce znajduje się widok na panoramę Głównego miasta Gdańsk, z charakterystycznymi wieżami: (od prawej) Więzienną, Ratusza Głównego Miasta, Kościoła Mariackiego i Dworca Głównego. Na pierwszym planie wały obronne.

Pocztówka przedstawia akwarelę malarza Bertholda Hellingratha "Jopengasse mit Miarienkirche". Uwaga: na odwrocie pocztówki widoczny znaczek pocztowy z datą 18.3.1931