Grupa obrońców Poczty Polskiej w Gdańsku wyprowadzonych z budynku na Placu Heweliusza (Heveliusplatz, ob. Plac Obrońców Poczty Polskiej) po zakończeniu walk - zbliżenie. Obrońcy mają odkryte głowy i ręce splecione z tyłu głowy. Dookoła stoją liczni żołnierze niemieccy z jednostek SS-Heimwehr Danzig lub Policji Krajowej (w chrakterystycznych niemieckich hełmach M1935, z karabinami i ekwipunkiem), funkcjonariusze policji i SA. Z tyłu po prawej na ogrodzeniu z kratami metalowymi między ceglanymi słupami, stoi 2 Niemców (eden z opaską na ramieniu, dalej drugi robiący zdjęcia). W tle fragment ściany frontowej budynku Poczty Polskiej. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura:GK-5-1-12-6

Żołnierze niemieccy z jednostek gdańskiej Policji Krajowej podczas ataku na budynek Poczty Polskiej w Gdańsku przy Placu Heweliusza (Heveliusplatz). Na pierwszym planie z lewej fragment postaci odwróconego tyłem żołnierza niemieckiego (z formacji Policji Krajowej lub SS-Heimwehry) w charakterystycznym niemieckim hełmie na głowie, wygladającego zza fragmentu zburzonego muru, którego kolejne fragmenty widać obok. Dalej budynek Poczty Polskiej, z widocznymi przy ziemi dużymi zakratowanymi oknami piwnicznymi i oknami pierwszego piętra. Między 1 i 2 oknem piwnicznym (od lewej) przy ścianie dwóch innych niemieckich żołnierzy w hełmach: jeden stoi, drugi pochylony zagląda przez okno. Na ścianach budynku ślady po pociskach. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-10-7

Hel- niemieccy żołnierze na zdobytym polskim ciągniku artyleryjskim typu C2P. Prawdopodobnie pażdziernik 1939.

Przekazywanie magazynu żywności Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte żołnierzom niemieckim po kapitulacji. Pośrodku dwóch polskich żółnierzy w wojskowych płaszczach i czapkach rogatywkach na głowach: strzelec Julian Wysocki i plutonowy Jan Naskręt (pierwszy z lewej ma na ramieniu biała opaskę prawdopodobnie z symbolem czerwonego krzyża). Po lewej stoi żołnierz niemiecki (prawdopdobnie z jednostek Heimwehry) z karabinem opartym pod pachą i skierowanym ku ziemi. Po prawej mężczyzna w cywilnym garniturze rozmawia z odwróconym tyłem żołnierzem niemieckim (na ramieniu biała opaska), a obok z prawej stoi bokiem kolejny żołnierz niemiecki z karabinem w ręku i lewa ręką opartą na biodrze. Wszyscy Niemcy mają na głowach charakterystyczne niemieckie hełmy. Z tyłu uszkodzona ściana starego poniemieckiego fortu z dużą wyrwą i śladami po pociskach. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-37-3

Stoją od lewej: Wacław Beynar ps. "Orszak" (nr 2), mjr Zygmunt Szendzielarz ps. "Łupaszka" (nr 1) – dowódca V Wileńskiej Brygady AK, por. Jerzy Jezierski ps. „Stefan” (nr 3) – adiutant „Łupaszki”. W tle zabudowania nieznanej miejscowości i nn. żołnierz brygady. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: IPNBU-3-3-6-6

Początki istnienia fortu u ujścia  Wisły do Bałtyku sięgają średniowiecza. W 2 ej poł. XVI w. powstał fort carré budowany pod nadzorem Hansa von Lindau, następnie Antonego van Obberghena. Obiekt pełnił funkcje militarne. Jego załoga kontrolowała statki wpływające do gdańskiego portu, a wieża do 1758 r. spełniała rolę latarni morskiej. W XIX r. znajdowało się tu również więzienie. Obecnie pełni funkcje muzealne. Na zdjęciu widoczna przystań dla żaglówek, która powstała w sąsiedztwie twierdzy w dwudziestoleciu międzywojennym wraz z utworzeniem tu siedziby klubów żeglarskich.