Widok na Zaroślak oraz Biskupią Górkę. Na zdjęciu widoczne są wzniesione wzdłuż Kanału Raduni eklektyczne kamienice (przy ul. Zaroślak) z budynkiem ewangelickiego kościoła Zbawiciela. Kościół ten zbudowano w latach 1695 - 97 (budowniczy Bartel Ranisch) w stylu barokowym; po przebudowie w XIX w. nadano mu cechy nawiązujące do gotyku. Budowla jednonawowa, szkieletowa, z wieżą od strony wschodniej, z prezbiterium skierowanym na zachód. Zburzony w marcu 1945 r. , zachowała się jedynie podstawa wieży, w której przez jakiś czas mieścił się butik "Stary Dzwon". Pocztówka w obiegu od 27 XI 1913 r.

Fragment mostu na Wiśle w Tczewie. Fotografia z albumu należącego do anonimowego żołnierza niemieckiego zawierający z okresu jego służby wojskowej w latach 1939-1941. Wśród zdjęć dotyczących szkolenia i szlaku bojowego znajdują się także te wykonane w Gdańsku na przełomie 1939 i 1940 roku. Najprawdopodobniej w czasie wolnym od służby właściciel albumu wykonał serię zdjęć przedstawiających zabudowę miejską Gdańska, Westerplatte, cmentarz centralny (Srebrzysko) oraz zamek w Malborku i zabudowania znajdujące się na Helu. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach Muzeum II Wojny Światowej w Gdańsku, sygnatura: MIIWS/RZ/9520/17

Fragment jeziora Pusty Staw (do 1945 r. Heidsee) w Gdańsku - Stogach

Wzgórze Pachołek (100, 5 m) z murowaną neogotycką wieżą widokową ufundowaną w 1882 r. przez cesarza Wilhelma I; wysadzoną w powietrze przez Niemców 23 III 1945 r. W jej miejsce ustawiono w 1945 r. wieżę o żeliwnej konstrukcji (zmodernizowaną w 2009 r.) U stóp wzgórza opat Joseph von Hohenzollern kazał wybudować murowany dwór (w miejsce budynku wyburzonego w 1816 r.), który ob. pełni funkcję domu mieszkalnego.

Budynek schroniska młodzieżowego na Biskupiej Górce został wzniesiony w latach 1938 – 40 wg projektu Hansa Riecherta, z inicjatywy Alberta Forstera. Kamień węgielny wmurowano 26 VII 1938 r. Schronisko oddano do użytku na początku 1940 r. Mogło zapewnić jednorazowo nocleg 500 osobom. Budowla nawiązywała do architektury gotyckich zamków krzyżackich. Zwieńczona była wieżą zegarową (mierzącą 25 m) z carillonem (składającym się z 22 dzwonów). Zegar wraz z carillonem został uruchomiony w lecie 1940 r. W szerokim oknie poniżej zegara zainstalowano mechanizm, który codziennie w południe uruchamiał walkę okrętów: karaweli „Peter von Danzig” (dowodzonej przez Paula Benekego) z z florencką galerą wiozącą słynny obraz H. Memlinga „Sąd Ostateczny”. Walka okrętów odbywała się przy dźwiękach carillonu. Północno – wschodni narożnik budynku ozdobiono rzeźbą Neptuna wykonaną przez Wilhelma Hasmanna. W marcu 1945 r. po zajęciu tego terenu przez Armię Czerwoną, działaniami jej wojsk dowodził gen. Paweł Batow (dowódca II armii Frontu Białoruskiego). W pierwszych latach powojennych znajdował się w tym budynku akademik dla studentów Politechniki Gdańskiej, następnie przejęła go Milicja Obywatelska. Aktualnie gospodarzem jest policja. 16 ocalałych dzwonów carillonu przeniesiono na wieżę odbudowanego Ratusza Głównego Miasta.

Przekazywanie magazynu żywności Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte żołnierzom niemieckim po kapitulacji. Pośrodku dwóch polskich żółnierzy w wojskowych płaszczach i czapkach rogatywkach na głowach: strzelec Julian Wysocki i plutonowy Jan Naskręt (pierwszy z lewej ma na ramieniu biała opaskę prawdopodobnie z symbolem czerwonego krzyża). Po lewej stoi żołnierz niemiecki (prawdopdobnie z jednostek Heimwehry) z karabinem opartym pod pachą i skierowanym ku ziemi. Po prawej mężczyzna w cywilnym garniturze rozmawia z odwróconym tyłem żołnierzem niemieckim (na ramieniu biała opaska), a obok z prawej stoi bokiem kolejny żołnierz niemiecki z karabinem w ręku i lewa ręką opartą na biodrze. Wszyscy Niemcy mają na głowach charakterystyczne niemieckie hełmy. Z tyłu uszkodzona ściana starego poniemieckiego fortu z dużą wyrwą i śladami po pociskach. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-37-3