Marszałek polny Hermann Göring opuszcza Dworzec Główny po przybyciu do Gdańska. Na pierwszym planie wiozący marszałka ciemny odkryty samochód osobowy marki Mercedes (widoczny znak firmowy na przodzie maski) z zamocowanym do błotnika proporcem głównodowodzącego Luftwaffe. Marszałek stoi na miescu obok kierowcelewą rękę trzymając na górnym brzegu przedniej szyby, w prawej zgiętej w łokciu trzyma uniesioną do góry buławę marszałkowską. Na tylnich fotelach siedzą oficerowie podnoszący dłonie do daszka czapki. Po prawej za samochodem idzie oficer SS (na głowie ma czapkę z trupia czaszka na otoku, na kołnierzu czarne patki). Z tyłu po prawej fragment drugiego odkrytego samochodu osobowego. Dalej z tyłu fragment budynku dworca z wejściem (pod łukiem zawieszony szyld z niewyraźnym napisem w j. niemieckim - prawdopodobnie "Hauptbahnhof"). Przed wejściem zgromadzeni ludzie machający rękoma. U dołu nadrukowany podpis w j. niemieckim: "21. Sept. 1939 Generalfeldmarschall Hermann Göring trifft auf dem Danziger Hauptbahnhof ein" (niem. "21 września 1939 r. marszałek polny Hermann Göring przybywa na gdański Dworzec Główny") i "Foto-Sonnke". Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-91-1

Dolina Powagi znajduje się przy wylocie Doliny Schwabego i Doliny Zgniłych Mostów, w miejscu ujścia Potoku Prochowego do Potoku Oliwskiego. Obecnie traktuje się ją jako część Doliny Radości. Znajduje się na jej terenie barokowy dwór z 2 poł. XVIII w. (ob. budynek mieszkalny). Niegdyś znajdowały się w Dolinie Powagi dwa młyny; do naszych czasów przetrwał jeden, tzw. Kuźnia Wodna. Pocztówka w obiegu od 31 VII 1905 r.

Fragment jeziora Pusty Staw w Gdańsku Stogach, w pobliżu którego wybudowano pierwsze założenie kuracyjne. Jedną z atrakcji dla kuracjuszy była przystań dla łódek oraz drewniany zamek - atrakcja dla dzieci.

Ulica Jałmużnicza została wytyczona w pierwszej połowie XVII w., składała się z dwóch naprzeciwległych części przedzielonych kanałem. Nazwa "Allmoden" (Wszelkiej Mody) pochodzi prawdopodobnie od ubogich robotników zamieszkujących te rejony.

Ulica Łąkowa (Weidengasse) w kierunku Długich Ogrodów (Langgarten). Z prawej strony widoczne skrzyżowanie z ulicą Stefanii Sempołowskiej (Hirschgasse) Przedwojenna nazwa ulicy Łąkowej pochodziła od wierzb, którymi w połowie XVII w. był obsadzony rów melioracyjny pośrodku tej ulicy. Pozostałością rowu jest alejka biegnąca środkiem ulicy.

Grupa niemieckich osób cywilnych, ewakuowanych ze Starego Miasta na czas walk o Polską Pocztę w Gdańsku, koczuje przed budynkiem. Przeważają kobiety w różnym wieku: pośrodku kilka z nich pochyla się nad leżącymi na ziemi walizkami i pakunkami, po prawej za poręczą schodów kobieta w kapeluszu ogląda się w bok trzymając w lewym ręku walizkę, a przy prawej nodze stoi obwiązana sznurkiem paczka. Wśród grupy stoi trzech funkcjonariuszu policji w ciemnych mundurach i szerokich okrągłych czapkach z daszkiem. Z tyłu widać masywny wysoki budynek z cegły z wieżą, w której znajduje się duża łukowato zakończona brama. Zakaz kopiowania, zasób dostępny w zbiorach IPN, sygnatura: GK-5-1-9-4