Widok z tarasu przystani promowej na Westerplatte na nabrzeże Nowego Portu. Pośrodku kościół Wniebowstąpienia. Obieg 1920 r.

Śluza na Wierzycy. Z tyłu Baszta Gdańska i kościół św. Mateusza.

Wnętrze największej gdańskiej świątyni, vczyli kościoła Wniebowzięcia NMP, której początki sięgają czasów krzyżackich i jednocześnie lokacji Głównego Miasta Gdańska. Pełnił on rolę fary tej części miasta. Był on sukcesywnie rozbudowywany, aż osiągnął ostateczny kształt w początkach XVI w. W 2 poł XVI w. został przejęty przez luteran. Przez kilkaset lat pełnił rolę najważniejszej świątyni luterańskiej w Gdańsku. Bogate wyposażenie uległo w dużej mierze zniszczeniu lub rozproszeniu w czasie II wojny światowej. Dotyczy to również ambony, która widoczna jest na zdjęciu. Jej miejsce po II wojnie zajęła ambona z kościoła św. Jana.

Barłożno- wieś kociewska w powiecie starogardzkim, w gminie Skórcz. Na pocztówce z przełomu XIX i XX wieku widzimy: dom Komorowskiego, kościół p.w. św. Marcina, budynek urzędu pocztowego i mleczarnię.

Ewangelicki Kościół Wniebowstąpienia był wyświęcony 19 stycznia 1905 r. Wieże miały wysokość 61,5 m. Ulica Oliwska 2 (Olivaerstrasse).

Neogotycki kościół luterański wzniesiony we Wrzeszczu u zbiegu ulic Jana Matejki i Sobótki. Poświęconą w październiku 1899 roku świątynię zaprojektował Gotthilf Ludwig Mockel.